ก่อนที่คุณจะเปลี่ยนอีเจ็คเตอร์ ให้แก้ไขปัญหา 8 ประการเหล่านี้ตามลำดับ แต่ละส่วนประกอบด้วยขั้นตอนการวินิจฉัยที่รวดเร็ว การแก้ไขจริง และใบเสนอราคาจากวิศวกรแอปพลิเคชันของเราที่มาจากการเยี่ยมชมเพื่อทดสอบการใช้งานการเลือกและวางหลายร้อยครั้ง กรณีส่วนใหญ่ได้รับการแก้ไขภายในเวลาไม่ถึง 15 นาทีต่อสถานี

คำสำคัญที่ใช้ในคู่มือนี้: ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติก (เครื่องกำเนิดแบบ Venturi ที่สร้างการดูดจากอากาศอัด), แผ่นสุญญากาศ (ตัวดูดที่ปลายท่อ), ชนิด S (ตัวดูด / สุญญากาศสูง) และ ตัวเป่า ชนิด L (การไหลขนาดใหญ่)

1. ตัวเป่าสุญญากาศหยิบขึ้นมาไม่สม่ำเสมอ — บางครั้งก็ได้ผล แต่บางครั้งก็ไม่ได้ผล

พบมากที่สุดใน: สายการบรรจุภัณฑ์ การประกอบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เซลล์หยิบและวางด้วยหุ่นยนต์

สาเหตุหลัก: เครื่องกำเนิดสุญญากาศใช้ส่วนหัวอากาศร่วมกับแอคทูเอเตอร์อื่นๆ ทุกครั้งที่จังหวะกระบอกสูบท้ายน้ำ จะดึง 30-50 ลิตร/นาทีจากแหล่งจ่ายเดียวกัน แรงดันส่วนหัวลดลง หัวฉีด Venturi จะเห็นแรงดันต่างที่ต่ำกว่า และระดับสุญญากาศลดลง 5-15 kPa เป็นเวลา 100-300 มิลลิวินาที ซึ่งนานพอที่จะทำให้ชิ้นงานตกในจังหวะกลางๆ

วินิจฉัย: ติดตั้งเกจวัดความดัน 0-1.0 MPa โดยตรงที่ทางเข้าตัวเป่าสุญญากาศ (ไม่ใช่ที่ทางออก FRL) เดินเครื่องจักรให้เต็มรอบโดยที่กระบอกสูบทำงาน หากคุณเห็นแรงดันแกว่งมากกว่า 0.05 MPa แสดงว่าแหล่งจ่ายไม่เสถียร

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกทำงานได้ดีที่สุดที่แรงดันจ่าย 0.45 MPa ที่สูงกว่า 0.5 MPa คลื่นกระแทกเหนือเสียงจะเกิดขึ้นภายในหัวฉีด ซึ่งลดประสิทธิภาพของสุญญากาศลง ต่ำกว่า 0.4 MPa อัตราการดูดจะลดลง 'จุดที่เหมาะสม' แคบ: 0.35-0.6 MPa เหมาะสมที่สุดที่ 0.45 MPa

แก้ไขมัน (ตามลำดับนี้):

1. แยกเครื่องกำเนิดสุญญากาศออกจากท่อ OD ขนาด 8 มม. โดยเฉพาะ แยกจากกระบอกสูบและอุปกรณ์เป่า

2. เพิ่มถังสะสมขนาด 2-5 ลิตรที่ทางเข้าของเครื่องเป่าเพื่อบัฟเฟอร์แรงดันชั่วคราว

3. ตรวจสอบว่า FRL มีขนาดตามปริมาณการใช้อากาศทั้งหมดของโรงงาน ไม่ใช่แค่ตัวเป่า

4. ตั้งค่าตัวควบคุมเป็น 0.45 MPa แล้วล็อค

2. สุญญากาศก่อตัวขึ้นในช่วงแรก จากนั้นจึงค่อยๆ ลดลง

พบมากที่สุดใน: สภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยฝุ่นหรือมีละอองน้ำมัน (การปั๊มขึ้นรูป การตัดเฉือน โรงหล่อ)

สาเหตุ: ท่อเก็บเสียงไอเสียอุดตันบางส่วนด้วยละอองน้ำมันและฝุ่น เครื่องกำเนิดสุญญากาศ Venturi ทำงานโดยการเร่งอากาศผ่านหัวฉีดและระบายออกทางด้านหลัง หากเส้นทางไอเสียถูกจำกัด แรงดันย้อนกลับจะเพิ่มขึ้นภายในตัวเครื่องกำเนิดไฟฟ้า และค่อยๆ ปรับระดับสุญญากาศให้เท่ากับบรรยากาศ ชิ้นงานค้าง 1-2 วินาที แล้วจึงหยด

วินิจฉัย: ถอดตัวเก็บเสียงออก เรียกใช้อีเจ็คเตอร์ หากสูญญากาศคงที่โดยไม่มีตัวเก็บเสียง ปัญหาคือตัวเก็บเสียง คุณยังสามารถชั่งน้ำหนักตัวเก็บเสียงได้ - ตัวเก็บเสียงที่อิ่มตัวจะหนักกว่าอย่างเห็นได้ชัดจากการดูดซับน้ำมัน

แก้ไขมัน:

• ทำความสะอาดส่วนประกอบตัวเก็บเสียงในอ่างตัวทำละลายสำหรับล้างชิ้นส่วน จากนั้นเป่าให้แห้งด้วยอากาศที่กรองแล้ว องค์ประกอบส่วนใหญ่สามารถคืนสภาพการไหลได้ 80-90%

• เปลี่ยนตัวเก็บเสียงทุกๆ 3-6 เดือนในสภาพแวดล้อมที่มีฝุ่นมาก ทุก 12 เดือนในห้องสะอาด

• เปลี่ยนไปใช้ท่อไอเสียแบบเปิดพร้อมท่อระบายอากาศระยะไกล (ท่อขนาด 10 มม. เดินสายนอกตู้) นี่เป็นการขจัดข้อจำกัดของตัวเก็บเสียงโดยสิ้นเชิง

• ติดตั้งตัวกรองรวมตัวที่ต้นน้ำเพื่อกำจัดละอองน้ำมันก่อนที่จะถึงตัวเป่า

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: ตัวเป่าสุญญากาศแบบกล่องพร้อมตัวเก็บเสียงในตัวจะเงียบกว่า แต่ต้องเข้ารับบริการตัวเก็บเสียงบ่อยกว่า หากรอบเวลาของคุณสั้น (ต่ำกว่า 2 วินาที) และตู้มีฝุ่น เครื่องเป่าแบบอินไลน์พร้อมตัวเก็บเสียงระยะไกลจะเชื่อถือได้มากกว่าในระยะยาว

3. การอพยพใช้เวลานานเกินไป แต่ตัวเป่ามีขนาดที่ถูกต้อง

พบมากที่สุดใน: สายการผลิตหลายสถานีที่มีสุญญากาศแบบรวมศูนย์และการเดินท่อแบบยาว

สาเหตุที่แท้จริง: ท่อระหว่างตัวดีดตัวกับแผ่นยาวเกินไป มีเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในใหญ่เกินไป หรือทั้งสองอย่าง ต้องไล่อากาศออกจากปริมาตรท่อทั้งหมดก่อนที่แผ่นจะมองเห็นสุญญากาศเต็ม ผู้ปฏิบัติงานส่วนใหญ่ตำหนิตัวเป่า แต่หัวฉีดขนาด 0.7 มม. พร้อมท่อยาว 3 ม. ใช้เวลา 2.5 วินาทีเพื่อเข้าถึงสุญญากาศ 95% — และรอบการหยิบและวางส่วนใหญ่จะมีเป้าหมายต่ำกว่า 1.5 วินาที

ใช้สูตรปริมาตรท่อ:

T ₂ µ 3 × (V × 60) / Q

โดยที่ T ₂ = เวลาถึงสุญญากาศ 95%, V = ท่อ + ปริมาตรของแผ่น (L), Q = อัตราการดูดของตัวเป่า (ลิตร/นาที)

ตัวอย่างการทำงาน: หัวฉีด 0.7 มม., แผ่น Ø40 มม. (ปริมาตรถ้วย 5 มล.), ท่อ ID ขนาด 6 มม. ยาว 3 ม.

• ปริมาตรท่อ: π × (0.003)⊃2; × 3 = 0.085 ลิตร

• ปริมาตรแผ่นรอง: 0.005 ลิตร

• รวม V = 0.09 ลิตร; อัตราการดูด Q = 26 ลิตร/นาที

• T ₂ µ 3 × (0.09 × 60) / 26 = 0.62 วินาที ถึงสุญญากาศ 95%

ดันไปที่ท่อ 5 ม. แล้ว T ₂ กระโดดไปที่ 1.04 วิ เปลี่ยนเป็นท่อ ID 0.5 มม. และ 3 ม. เดิมลดลงกลับไป 0.25 วิ

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: 'ท่อ ID ขนาด 6 มม.' บนแผ่นข้อมูลจำเพาะของผู้จำหน่ายท่อมักจะหมายถึงโพลียูรีเทนสำหรับงานหนัก 8 มม. ID จริง 6 มม. ต้องใช้ OD 10 มม. วัดเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในด้วยคาลิเปอร์เสมอเมื่อแก้ไขปัญหาการอพยพช้า — ท่อ '6 มม.' บนพื้นโรงงานส่วนใหญ่มีขนาด ID 4 มม.

แก้ไขมัน (ตามลำดับนี้):

1. ขยับตัวดีดออกให้ใกล้กับแผ่นให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ (หากต่ำกว่า 500 มม. จะเหมาะสมที่สุด)

2. ใช้ท่อที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางภายในเล็กกว่า — ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 มม. มักจะเร็วกว่า 6 มม. แม้จะมีความต้านทานการไหลสูงกว่าก็ตาม

3. ก้าวขึ้นเป็นหัวฉีดที่ใหญ่ขึ้น (1.0 มม. หรือ 1.5 มม.) เพื่อเพิ่มอัตราการดูด Q

4. หากคุณไม่สามารถขยับอีเจ็คเตอร์เข้ามาใกล้ได้ ให้เปลี่ยนไปใช้สถาปัตยกรรมแบบกระจายอำนาจ (ดูปัญหาที่ 7)

4. ชิ้นส่วนหล่นระหว่างการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์อย่างรวดเร็ว — แต่เกจยังแสดง -80 kPa

พบมากที่สุดใน: หุ่นยนต์หยิบและวางความเร็วสูง, หุ่นยนต์เดลต้า, แขน 6 แกนที่วิ่งมากกว่า 1 เมตร/วินาที

สาเหตุหลัก: เกจวัดสุญญากาศของคุณติดตั้งอยู่ที่ตัวดีดออก ไม่ใช่ที่แผ่น ความต้านทานการไหลในท่อ ข้อต่อ และตัวกรองแบบอินไลน์ โดยทั่วไปจะมีราคาอยู่ที่ 10-20 kPa แผ่นเหล็กมองเห็นเพียง -60 ถึง -70 kPa — เส้นเขตแดนสำหรับแผ่นเหล็กบางภายใต้ความเร่ง 2 กรัม

วินิจฉัย: เชื่อมต่อเกจสุญญากาศอันที่สอง (หรืออุปกรณ์รูปตัว T ที่มีเกจสองตัว) ที่ตัวแพด เปรียบเทียบการอ่านที่เหลือและระหว่างการเคลื่อนที่ในแนวนอนอย่างรวดเร็ว ความแตกต่างของแรงกดเผยให้เห็นการสูญเสียศีรษะที่แท้จริงของคุณ

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: สวิตช์ความดันสุญญากาศที่ติดตั้งอยู่ที่ตัวดีดออกจะบอกคุณว่าตัวดีดออกมาแข็งแรงดี สวิตช์แรงดันสุญญากาศที่ติดตั้งอยู่ที่แผ่นจะบอกคุณว่าชิ้นงานถูกยึดไว้ พวกเขาไม่ใช่ปัญหาเดียวกัน ใช้การตรวจจับปลายแผ่นเสมอสำหรับการหยิบและวางที่มีความสำคัญต่อการผลิต

แก้ไขมัน:

• ติดตั้งสวิตช์ความดันสุญญากาศที่แผ่น (หรือให้ใกล้เคียงที่สุด) หนึ่งแผ่นต่อแผ่นสำหรับการใช้งานที่สำคัญ หรือหนึ่งแผ่นต่อกลุ่มที่มี 4 แผ่นสำหรับสายการผลิตที่คำนึงถึงต้นทุน

• เปลี่ยนท่อ ID ขนาด 6 มม. เป็น ID 4 มม. สำหรับการวิ่งระยะสั้น (ต่ำกว่า 1 ม.) เพื่อลดปริมาตรภายในและความล่าช้า

• กำจัดตัวกรองแบบอินไลน์ในท่อสุญญากาศ ตัวกรองอยู่ในแหล่งจ่ายอากาศอัด ไม่ใช่ระหว่างตัวเป่าและแผ่น

• ใช้ข้อต่อแบบปลดเร็วที่มีรูที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นไปได้ (5 มม.+) อุปกรณ์ QD ที่มีข้อจำกัดเป็นแหล่งแรงดันตกคร่อมที่ซ่อนอยู่ทั่วไป

5. ชิ้นงานที่มีรูพรุน (กระดาษแข็ง โฟม ไม้) ไม่สามารถเข้าถึงค่าที่ตั้งไว้ของสุญญากาศ

พบบ่อยที่สุดใน: สายการบรรจุ งานไม้ การจัดการสิ่งทอ การตัดโฟม

สาเหตุหลัก: อากาศรั่วไหลผ่านชิ้นงานอย่างต่อเนื่อง ด้วยวัสดุที่มีรูพรุน คุณไม่ได้ต่อสู้กับระบบที่ปิดสนิท แต่คุณกำลังต่อสู้กับการรั่วไหลที่มีการควบคุม ระดับสุญญากาศจะตัดสินโดยที่การไหลของการรั่วไหลเท่ากับการไหลของการดูด ตัวเป่าประเภท S สุญญากาศสูงสร้างสุญญากาศสูงสุดที่แข็งแกร่งแต่การไหลต่ำ ดังนั้นจึงสูญเสียการแข่งขันกับการรั่วไหล

การทดสอบด่วน: วางแผ่นเดียวกันบนแผ่นกระจกเทียบกับแผ่นกระดาษแข็ง หากประเภท S คงที่ที่ -60 kPa บนกระดาษแข็ง แต่ -85 kPa บนกระจก อัตราการรั่วไหลคือปัญหาคอขวดของคุณ เปลี่ยนเป็นประเภท L

การแก้ไขที่ขัดกับสัญชาตญาณ: เลือกตัวดีดตัวแบบ L (การไหลขนาดใหญ่) ไม่ใช่รุ่นสุญญากาศที่สูงกว่า หัวฉีดชนิด L ขนาด 1.5 มม. บนกล่องกระดาษแข็งที่มีรูพรุนสามารถทนอุณหภูมิ -60 kPa โดยที่ประเภท S 0.5 มม. จัดการได้เพียง -45 kPa — แม้ว่าประเภท L จะมีสุญญากาศสูงสุดตามทฤษฎีที่ต่ำกว่าก็ตาม

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: การตัดสินใจประเภท S และประเภท L ไม่ได้เกี่ยวกับน้ำหนักชิ้นงาน แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับอัตราการรั่วไหล โลหะหรือแก้วปิดผนึก: ชนิด S กระดาษแข็ง, โฟม, ไม้, ผ้า, กระดาษ: ชนิด L การเลือกที่ผิดจะทำให้คุณต้องเสีย 30-50% ของรอบเวลาในการหยิบทุกครั้ง

แก้ไขมัน:

1. ระบุความพรุนของชิ้นงาน กระดาษแข็ง โฟม แผ่นพาร์ติเคิล ผ้า และกระดาษ ล้วนต้องใช้ประเภท L

2. ใช้แผ่นอิเล็กโทรดที่นุ่มและเข้ากัน (ซิลิโคนหรือยูรีเทน Shore A 30-50) ที่ปิดผนึกกับความผิดปกติของพื้นผิว

3. เพิ่มพื้นที่แผ่น: แผ่นขนาด 20 มม. สองแผ่นสามารถทำงานได้ดีกว่าแผ่นขนาด 30 มม. หนึ่งแผ่นบนพื้นผิวที่มีรูพรุน เนื่องจากแผ่นจะกระจายน้ำหนัก

4. หากการรั่วไหลรุนแรงมาก ให้พิจารณาใช้แผ่นเบลโลว์ที่มีโครงรองรับภายใน

6. ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกดังเกินไป — เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานร้องเรียน

พบมากที่สุดใน: เวิร์กสเตชันภายในระยะ 2 ม. จากผู้ปฏิบัติงาน, เซลล์ประกอบ, โต๊ะบรรจุภัณฑ์

สาเหตุหลัก: พอร์ตไอเสีย Venturi เปลือยสร้างเสียงนกหวีดความถี่สูงในช่วง 75-85 dB(A) หากไม่มีเครื่องเก็บเสียง สถานีเดียวที่ทำงาน 60 รอบต่อนาทีจะสร้างการสัมผัสเสียงรบกวนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเกินเกณฑ์การป้องกันการได้ยินของ OSHA (85 dB 8 ชั่วโมง TWA)

วินิจฉัย: ยืนห่างจากอีเจ็คเตอร์ 1 เมตร แล้ววัดด้วยเครื่องวัดเสียงหรือแอปสมาร์ทโฟน อะไรก็ตามที่สูงกว่า 80 dB ต้องได้รับการดูแล

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: การเพิ่มตัวเก็บเสียงจะทำให้คุณเสียค่าใช้จ่าย 2-5% ของการไหลของสุญญากาศเสมอ เนื่องจากตัวเก็บเสียงเป็นตัวจำกัดการไหล สำหรับการใช้งานแบบหยิบและวางส่วนใหญ่ สิ่งนี้เป็นที่ยอมรับ สำหรับอีเจ็คเตอร์ชนิด L การไหลสูง ให้ขยายขนาดตัวเก็บเสียงให้ใหญ่ขึ้นเพื่อรักษาการไหล

แก้ไขมัน (ตามเป้าหมายเสียง):

• เป้าหมายที่ต่ำกว่า 65 dB (แนะนำ): เปลี่ยนไปใช้อีเจ็คเตอร์แบบกล่องที่มีตัวเก็บเสียงในตัว ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับสถานีที่หันหน้าเข้าหาผู้ปฏิบัติงาน ค่าใช้จ่ายพรีเมียม 30-50% เหนือพอร์ตร่างกาย

• เป้าหมาย 65-75 dB (ยอมรับได้): เพิ่มตัวเก็บเสียงแบบสกรูยึดภายนอกเข้ากับตัวดีดตัวที่มีพอร์ตที่ตัวถัง ตัวเลือกที่ถูกที่สุด ติดตั้งง่าย

• เป้าหมายที่สูงกว่า 80 dB (ต้องมีอุปกรณ์ป้องกันการได้ยิน): ปิดเครื่องเก็บเสียงไว้เฉพาะในกรณีที่ผู้ปฏิบัติงานอยู่ห่างจากสถานที่มากกว่า 3 เมตรหรือสวม PPE การได้ยิน

• แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดสำหรับตู้: เดินท่อระบายไอเสียผ่านท่อขนาด 10 มม. ไปยังตัวเก็บเสียงระยะไกลที่ติดตั้งอยู่ด้านนอกกรอบการทำงาน

7. 20 แผ่นในเครื่องเป่าลมเดียว — การอพยพใช้เวลานานตลอดไป

พบมากที่สุดใน: การจัดการในพื้นที่ขนาดใหญ่, EOAT หลายแผ่น, การยกแผงกระจก, การหยิบและวางกล่องขนาดใหญ่

สาเหตุหลัก: สถาปัตยกรรมแบบรวมศูนย์ปรับขนาดได้ไม่ดี ด้วยแผ่นอิเล็กโทรด 20 แผ่นและท่อแยกส่วนยาว 6 ม. ปริมาตรรวมในการอพยพลูกโป่งอยู่ที่ 1.5-2.0 ลิตร หัวฉีดขนาด 1.5 มม. เดียวไม่สามารถอพยพปริมาตรนั้นได้ภายในเวลาต่ำกว่า 1.5 วินาที สายการผลิตทำงานที่ 60% ของความเร็วตามทฤษฎี และข้อต่อที่รั่วเพียงตัวเดียวก็สามารถยึดจับทั้งตัวได้

แก้ไขมัน: ย้ายไปที่สถาปัตยกรรมแบบกระจายอำนาจ ติดตั้งตัวดีดตัวกระทัดรัดในตัวขนาดกะทัดรัด (ตัวดีด + วาล์ว + ตัวกรอง + ตัวเก็บเสียง + สวิตช์สุญญากาศ) บนมือจับโดยตรง โดยจับคู่กับแผ่นอิเล็กโทรดอย่างละ 1-2 แผ่น ตัวเป่าอยู่ห่างจากแป้นไม่เกิน 100 มม. ดังนั้นเวลาในการอพยพจึงขึ้นอยู่กับตัวแป้น ไม่ใช่ตัวท่อ

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: สำหรับ EOAT แบบหลายแผ่น การกระจายอำนาจมักจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องเสมอเมื่อคุณใช้แผ่นอิเล็กโทรดเกิน 4 แผ่นหรือความยาวท่อทั้งหมด 2 ม. ต้นทุนส่วนประกอบต่อสถานีสูงกว่า แต่รอบเวลาเพิ่มขึ้น 3-5 เท่า และตัวดีดตัวที่ล้มเหลวเพียงตัวเดียวจะไม่หยุดสายการผลิตอีกต่อไป

ตัวอย่างผลิตภัณฑ์สำหรับสถาปัตยกรรมแบบกระจายอำนาจ:

• ซีรีส์ VPC VZK (ตัวดีดในตัว + วาล์ว + ตัวกรอง + สวิตช์ + ตัวเก็บเสียง หัวฉีด 0.5-1.5 มม.)

• SMC ZK2 Series (ฟอร์มแฟคเตอร์แบบรวมที่คล้ายกัน มีจำหน่ายทั่วโลก)

• ซีรีส์ Festo OVEM (บล็อกแบบรวมขนาดกะทัดรัด รองรับการใช้งาน IO-Link)

8. หัวฉีดช่วยให้การอุดตัน — เปลี่ยนอีเจ็คเตอร์ทุกๆ สองสามเดือน

พบมากที่สุดใน: โรงงานที่มีท่อลมที่เป็นเหล็ก ไม่มีการกรองแบบรวมตัว หรือคอมเพรสเซอร์รุ่นเก่าที่มีสารดูดความชื้นเสื่อมสภาพ

สาเหตุ: คอหัวฉีด Venturi อยู่ที่ 0.5-2.0 มม. สะเก็ดสนิมเพียงชิ้นเดียวจากท่อเหล็กที่ไม่ได้กรองก็เพียงพอที่จะปิดกั้นบางส่วนได้ การขนถ่ายน้ำมันคอมเพรสเซอร์ ทากน้ำ และฝุ่นจากสารดูดความชื้น ล้วนเป็นสิ่งปนเปื้อนทั่วไปอื่นๆ เมื่อคอถูกจำกัด การไหลของสุญญากาศจะลดลงและชิ้นส่วนจะลดลง

วินิจฉัย: เปิดตัวเป่าที่ล้มเหลวและตรวจสอบหัวฉีดใต้แว่นขยาย สารตกค้างสีน้ำตาล = น้ำมัน สะเก็ดสีส้ม = สนิม ผลึกสีขาว = ฝุ่นดูดความชื้น น้ำมันดินสีดำ = การสลายของน้ำมันคอมเพรสเซอร์ สีจะบอกคุณว่ามีอะไรหายไปจากต้นน้ำ

คำอธิบายประกอบโดยผู้เชี่ยวชาญ: สำหรับอากาศอัด ณ จุดใช้งาน ISO 8573-1 Class 3 (อนุภาค ≤ 5 µm, น้ำมัน ≤ 1 มก./ลบ.ม.) เป็นค่าขั้นต่ำสำหรับการทำงานของตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกที่เชื่อถือได้ อากาศในโรงงานส่วนใหญ่เป็นระดับ 5-7 ตัวกรองรวมตัว 5 µm บวกกับตัวกรองอนุภาค 1 µm คือโซลูชันมาตรฐาน

แก้ไขมัน (ตามลำดับความสำคัญ):

1. ติดตั้งตัวกรองรวมตัวขนาด 5 µm ไว้ที่ต้นน้ำของตัวดีดออก การปรับปรุงที่ใหญ่ที่สุดเพียงอย่างเดียว

2. เพิ่มเครื่องทำลมแห้งแบบแช่เย็นหรือแบบดูดความชื้นเพื่อขจัดไอน้ำ

3. ติดตั้งระบบระบายน้ำอัตโนมัติบนถังรับและตัวกรอง

4. เปลี่ยนท่อลมที่ทำจากเหล็กเป็นอะลูมิเนียมหรือสเตนเลส หากคุณอยู่ระหว่างการอัพเกรดโรงงาน

5. เลือกตัวเป่าที่มีคอหัวฉีดขนาด 1.0 มม. หรือใหญ่กว่า หากคุณไม่สามารถรับประกันได้ว่าอากาศจะสะอาด ค่าปรับการไหลมีขนาดเล็กสำหรับการใช้งานแบบหยิบและวางส่วนใหญ่

9. รายการตรวจสอบการแก้ไขปัญหาด่วน

ใช้รายการตรวจสอบ 5 นาทีนี้ก่อนที่จะเปิดอีเจ็คเตอร์ ปัญหาเครื่องกำเนิดสุญญากาศ 80% ปรากฏขึ้นในสามแถวแรก

อาการ	ตรวจสอบครั้งแรก	ตรวจสอบครั้งที่สอง
ไม่มีการดูดเลย	แรงดันจ่ายที่ทางเข้าของเครื่องเป่า (0.45 MPa?)	โซลินอยด์วาล์วมีพลังงานหรือไม่
การดูดอ่อนหรือไม่สม่ำเสมอ	รอยรั่วที่ข้อต่อและแผ่นสูญญากาศ	เส้นผ่านศูนย์กลางของแพ้ดและความเข้ากันได้ของวัสดุ
การอพยพช้าเกินไป	ความยาวท่อและเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน	ตัวเก็บเสียงอุดตันหรือไม่?
การทำงานที่มีเสียงดัง	สภาพตัวเก็บเสียง	แบบกล่องเทียบกับแบบต่อตัวถัง
หัวฉีดอุดตันซ้ำแล้วซ้ำอีก	การกรองขั้นต้น (5 µm หรือดีกว่า?)	วัสดุท่อ (เหล็กกับอลูมิเนียม)
ชิ้นส่วนหล่นระหว่างการเคลื่อนไหวเร็ว	ตำแหน่งเกจวัดสุญญากาศ (ตัวดีดและแผ่น)	ตัวกรองอินไลน์หรือข้อ จำกัด การยกเลิกการเชื่อมต่ออย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงค่าที่ตั้งไว้บนกระดาษแข็ง/โฟม	การเลือกประเภท S และประเภท L	แพดดูโรมิเตอร์ (ใช้แบบอ่อน 30-50 Shore A)

10. การเลือกตัวเป่าสุญญากาศที่เหมาะสม (เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด + ชนิด S และชนิด L)

พารามิเตอร์สองตัวขับเคลื่อน 90% ของการเลือกตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติก ทำสิ่งเหล่านี้ให้ถูกต้อง แล้วส่วนที่เหลือจะเป็นแบบกลไก

การเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด

หัวฉีด Ø	อัตราการดูดสูญญา กาศ	สูงสุด	แผ่นทั่วไป	เหมาะสำหรับ
0.5 มม	-90 ปาสคาล	5 ลิตร/นาที	Ø10-20 มม	ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ขนาดเล็ก พื้นผิวที่ปิดสนิท
0.7 มม	-88 ปาสคาล	12 ลิตร/นาที	Ø20-40 มม	การหยิบและวางทั่วไป, ที่พบบ่อยที่สุด
1.0 มม	-85 กิโลปาสคาล	24 ลิตร/นาที	Ø30-60 มม	รอบเร็วขึ้น ชิ้นงานมีรูพรุนเล็กน้อย
1.5 มม. (แบบ L)	-70 ปาสคาล	42 ลิตร/นาที	Ø40-80 มม	กระดาษแข็ง โฟม ไม้ กล่องขนาดใหญ่
2.0 มม. (แบบ L)	-60 ปาสคาล	68 ลิตร/นาที	Ø60-150 มม	EOAT ขนาดใหญ่ที่มีรูพรุนมาก

ค่าอ้างอิงที่แรงดันจ่าย 0.45 MPa ระดับสุญญากาศเป็นค่าสูงสุดตามทฤษฎี คาดว่าจะลดลง 5-15 kPa ที่ปลายแผ่นเนื่องจากความต้านทานการไหล

S-type กับ L-type: เมื่อใดควรใช้อันไหน

• ชนิด S (การดูด / สุญญากาศสูง): ชิ้นงานปิดผนึก แผ่นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง แรงยึดเกาะสูงต่อหน่วยพื้นที่ ห้องสะอาด

• ชนิด L (การไหลมาก): ชิ้นงานที่มีรูพรุน แผ่นขนาดใหญ่ การใช้งานที่ทนต่อการรั่วซึม ปล่อยเร็ว (สุญญากาศตกค้างน้อย)

11. ตัวเป่าสุญญากาศ VPC — ออกแบบมาเพื่อการใช้งานเหล่านี้

ตระกูลผลิตภัณฑ์สี่กลุ่มครอบคลุมปัญหา 8 ประการข้างต้น การเลือกที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับเป้าหมายด้านเสียง การตัดสินใจกระจายศูนย์กลาง และประเภทชิ้นงาน

สำหรับการเลือกแผ่นอิเล็กโทรด VPC สต็อก NBR (วัตถุประสงค์ทั่วไป ทนน้ำมัน) ซิลิโคน (เกรดอาหารและอุณหภูมิสูง) ยูรีเทน (อ่อน สำหรับพื้นผิวที่ไม่เรียบ) และ FKM/Viton (สารเคมีและอุณหภูมิสูง) ในขนาด Ø10-150 มม. แบน เบลโลว์ และรูปทรงวงรี

12. ข้อมูลอ้างอิง

1. บมจ. คอร์ปอเรชั่น แคตตาล็อกเว็บซีรีส์ ZH ฉบับที่ 6 (อุปกรณ์สุญญากาศ)

2. บมจ. คอร์ปอเรชั่น คู่มือการใช้เครื่องดูดฝุ่นและคู่มือการแก้ไขปัญหา.

3. เฟสโต เอจี เอกสารข้อมูลเครื่องกำเนิดสุญญากาศซีรีส์ VAD/VAK.

4. เจ. ชมาลซ์ GmbH คู่มือการเลือกเครื่องกำเนิดสุญญากาศ.

5. คามอซซี่ ออโตเมชั่น แค็ตตาล็อกส่วนประกอบสุญญากาศ ฉบับที่ 8.7

6. GlobalSpec. 'หมายเหตุการออกแบบตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกและการใช้งาน'

7. เอกสารข้อมูลภายในของ VPC: ซีรีส์ ZH, ซีรีส์ VZK, แค็ตตาล็อกผลิตภัณฑ์สุญญากาศปี 2023

ต้องการอะไหล่หรือใบเสนอราคา? เลือกดูกลุ่มผลิตภัณฑ์เครื่องกำเนิดสุญญากาศและแผ่นอิเล็กโทรด VPC ทั้งหมดได้ที่หน้าผลิตภัณฑ์ของเรา