เครื่องกำเนิดสุญญากาศแบบนิวเมติกไม่ทำงานใช่ไหม 8 ปัญหาการเลือกและวางแก้ไขได้ใน 15 นาที

ก่อนที่คุณจะเปลี่ยนอีเจ็คเตอร์ ให้แก้ไขปัญหา 8 ประการเหล่านี้ตามลำดับ แต่ละส่วนประกอบด้วยขั้นตอนการวินิจฉัยที่รวดเร็ว การแก้ไขจริง และใบเสนอราคาจากวิศวกรแอปพลิเคชันของเราที่มาจากการเยี่ยมชมเพื่อทดสอบการใช้งานการเลือกและวางหลายร้อยครั้ง กรณีส่วนใหญ่ได้รับการแก้ไขภายในเวลาไม่ถึง 15 นาทีต่อสถานี .

คำสำคัญที่ใช้ในคู่มือนี้: ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติก (เครื่องกำเนิดแบบ Venturi ที่สร้างการดูดจากอากาศอัด), แผ่นสุญญากาศ (ตัวดูดที่ปลายท่อ), ชนิด S (ตัวดูด / สุญญากาศสูง) และ ตัวเป่า ชนิด L (การไหลขนาดใหญ่)

1. ตัวเป่าสุญญากาศหยิบขึ้นมาไม่สม่ำเสมอ — บางครั้งก็ได้ผล แต่บางครั้งก็ไม่ได้ผล

พบมากที่สุดใน: สายการบรรจุภัณฑ์ การประกอบชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เซลล์หยิบและวางด้วยหุ่นยนต์

รูปที่ 1.1: ความผันผวนของแรงดันที่เกิดจากส่วนหัวของอากาศร่วม — การจ่ายเดียวกันจะป้อนแอคชูเอเตอร์หลายตัว และเครื่องกำเนิดสุญญากาศจะเห็นว่าแรงดันลดลงทุกครั้งที่กระบอกยิง

สาเหตุหลัก: เครื่องกำเนิดสุญญากาศใช้ ส่วนหัวอากาศร่วม กับแอคทูเอเตอร์อื่นๆ ทุกครั้งที่จังหวะกระบอกสูบท้ายน้ำ จะดึง 30-50 ลิตร/นาทีจากแหล่งจ่ายเดียวกัน แรงดันส่วนหัวลดลง หัวฉีด Venturi จะเห็นแรงดันต่างที่ลดลง และระดับสุญญากาศลดลง 5-15 kPa เป็นเวลา 100-300 มิลลิวินาที ซึ่งนานพอที่จะทำให้ชิ้นงานตกในจังหวะกลางๆ

วินิจฉัย: ติดตั้ง เกจวัดความดัน 0-1.0 MPa โดยตรงที่ทางเข้าตัวเป่าสุญญากาศ (ไม่ใช่ที่ทางออก FRL) เดินเครื่องจักรให้เต็มรอบโดยที่กระบอกสูบทำงาน หากคุณเห็นแรงดันแกว่งมากกว่า 0.05 MPa แสดงว่าแหล่งจ่ายไม่เสถียร.

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกทำงานได้ดีที่สุดที่ แรงดันจ่าย ที่สูงกว่า 0.5 MPa คลื่นกระแทกเหนือเสียงจะเกิดขึ้นภายในหัวฉีด ซึ่ง 0.45 MPa ลด ประสิทธิภาพของสุญญากาศ ลง ต่ำกว่า 0.4 MPa อัตราการดูดจะลดลง 'จุดที่เหมาะสม' แคบ: 0.35-0.6 MPa เหมาะสมที่สุดที่ 0.45 MPa.

แก้ไข (ตามลำดับนี้):

1 แยกเครื่องกำเนิดสุญญากาศออกจาก เส้น OD ขนาด 8 มม. เฉพาะ แยกจากกระบอกสูบและวัสดุเป่า

2) เพิ่ม ถังสะสมขนาด 2-5 ลิตร ที่ทางเข้าของตัวเป่าเพื่อบัฟเฟอร์แรงดันชั่วคราว

3 ตรวจสอบว่า FRL มีขนาดตามปริมาณ การใช้อากาศทั้งหมดของโรงงาน ไม่ใช่แค่ตัวเป่า

④ ตั้งค่าตัวควบคุมเป็น 0.45 MPa แล้วล็อค

2. สุญญากาศก่อตัวขึ้นในช่วงแรก จากนั้นจึงค่อยๆ ลดลง

พบมากที่สุดใน: สภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยฝุ่นหรือมีละอองน้ำมัน (การปั๊มขึ้นรูป การตัดเฉือน โรงหล่อ)

รูปที่ 2.1: แรงดันต้านของตัวเก็บเสียง — องค์ประกอบไอเสียที่อุดตันจะสร้างแรงดันย้อนกลับที่จะค่อยๆ ไล่สุญญากาศกลับสู่ชั้นบรรยากาศ

สาเหตุ: ท่อเก็บเสียงไอเสียอุดตัน บางส่วนด้วยละอองน้ำมันและ ฝุ่น เครื่องกำเนิดสุญญากาศ Venturi ทำงานโดยการเร่งอากาศผ่านหัวฉีดและระบายออกทางด้านหลัง หากเส้นทางไอเสียถูกจำกัด แรงดันย้อนกลับจะเพิ่มขึ้นภายในตัวเครื่องกำเนิดไฟฟ้า และค่อยๆ ปรับระดับสุญญากาศให้เท่ากับบรรยากาศ ชิ้นงานค้าง 1-2 วินาที แล้วจึงหยด.

วินิจฉัย: ถอดตัวเก็บเสียงออก เรียกใช้อีเจ็คเตอร์ หากสูญญากาศคงที่โดยไม่มีตัวเก็บเสียง ปัญหาคือตัวเก็บเสียง คุณยังสามารถชั่งน้ำหนักตัวเก็บเสียงได้ - ตัวเก็บเสียงที่อิ่มตัวจะหนักกว่าอย่างเห็นได้ชัดจากการดูดซับน้ำมัน

แก้ไขมัน:

• ทำความสะอาดส่วนประกอบตัวเก็บเสียงใน อ่างตัวทำละลายสำหรับล้างชิ้นส่วน จากนั้นเป่าให้แห้งด้วยอากาศที่กรองแล้ว องค์ประกอบส่วนใหญ่สามารถคืนสภาพ การไหลได้ 80-90%.

• เปลี่ยนตัวเก็บเสียง ทุกๆ 3-6 เดือนในสภาพแวดล้อมที่มีฝุ่น มาก ทุก 12 เดือนในห้องสะอาด

• เปลี่ยนไปใช้ ท่อไอเสียแบบเปิด พร้อมท่อระบายอากาศระยะไกล (ท่อขนาด 10 มม. เดินสายนอกตู้) นี่เป็นการขจัดข้อจำกัดของตัวเก็บเสียงโดยสิ้นเชิง

• ติดตั้ง ตัวกรองรวมตัวที่ต้นน้ำ เพื่อกำจัดละอองน้ำมันก่อนที่จะถึงตัวเป่า

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: ตัวเป่าสุญญากาศแบบกล่องพร้อมตัวเก็บเสียงในตัวจะเงียบกว่า แต่ต้องเข้ารับบริการตัวเก็บเสียงบ่อยกว่า หากรอบเวลาของคุณสั้น (ต่ำกว่า 2 วินาที) และตู้มีฝุ่น เครื่องเป่าแบบอินไลน์พร้อมตัวเก็บเสียงระยะไกลจะเชื่อถือได้มากกว่าในระยะยาว

3. การอพยพใช้เวลานานเกินไป แต่ตัวเป่ามีขนาดที่ถูกต้อง

พบมากที่สุดใน: สายการผลิตหลายสถานีที่มีสุญญากาศแบบรวมศูนย์และการเดินท่อแบบยาว

รูปภาพ 3.1: ความยาวท่อเทียบกับเวลาถึงสุญญากาศ 95% การเพิ่มความยาวท่อเป็นสองเท่าจะทำให้เวลาในการอพยพมากกว่าสองเท่า เนื่องจากปริมาตรจะแปรผันตามความยาว

สาเหตุที่แท้จริง: ท่อระหว่างตัวดีดตัวกับแผ่น ยาวเกินไป ในเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน , ใหญ่เกินไป หรือทั้งสองอย่าง ต้องไล่อากาศออกจากปริมาตรท่อทั้งหมดก่อนที่แผ่นจะมองเห็นสุญญากาศเต็ม ผู้ปฏิบัติงานส่วนใหญ่ตำหนิตัวเป่า แต่หัวฉีดขนาด 0.7 มม. พร้อมท่อยาว 3 ม. ใช้เวลา 2.5 วินาทีเพื่อเข้าถึงสุญญากาศ 95% — และรอบการหยิบและวางส่วนใหญ่จะมีเป้าหมายต่ำกว่า 1.5 วินาที

ใช้สูตรปริมาตรท่อ:

T ₂ µ 3 × (V × 60) / Q

โดยที่ T ₂ = เวลาถึงสุญญากาศ 95%, V = ท่อ + ปริมาตรของแผ่น (L), Q = อัตราการดูดของตัวเป่า (ลิตร/นาที)

ตัวอย่างการทำงาน: หัวฉีด 0.7 มม., แผ่น Ø40 มม. (ปริมาตรถ้วย 5 มล.), ท่อ ID ขนาด 6 มม. ยาว 3 ม.

• ปริมาตรท่อ: π × (0.003)⊃2; × 3 = 0.085 ลิตร

• ปริมาตรแผ่นรอง: 0.005 ลิตร

• โวลต์รวม = 0.09 ลิตร ; อัตราการดูด Q = 26 ลิตร/นาที

• T ₂ µ 3 × (0.09 × 60) / 26 = 0.62 วินาที ถึงสุญญากาศ 95%

ดันไปที่ท่อ 5 ม. และ T ₂ กระโดดไปที่ 1.04 วินาที เปลี่ยนเป็นท่อ ID 0.5 มม. และ 3 ม. เดิมลดลงกลับไป 0.25 วิ.

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: 'ท่อ ID ขนาด 6 มม.' บนแผ่นข้อมูลจำเพาะของผู้จำหน่ายท่อมักจะหมายถึงโพลียูรีเทนสำหรับงานหนัก 8 มม. ID จริง 6 มม. ต้องใช้ OD 10 มม . วัดเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในด้วยคาลิปเปอร์เสมอเมื่อแก้ไขปัญหาการอพยพช้า — ท่อ '6 มม.' บนพื้นโรงงานส่วนใหญ่มีขนาด ID 4 มม.

แก้ไขมัน (ตามลำดับนี้):

1. ขยับตัวดีดออก ให้ใกล้กับแผ่นให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ (ระยะห่างต่ำกว่า 500 มม. จะเหมาะสมที่สุด)

② ใช้ท่อที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางภายในเล็กกว่า — ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 มม. มักจะเร็วกว่า 6 มม. แม้จะมีความต้านทานการไหลสูงกว่าก็ตาม

3 ก้าวขึ้นเป็น หัวฉีดที่ใหญ่ขึ้น (1.0 มม. หรือ 1.5 มม.) เพื่อเพิ่มอัตราการดูด Q

④ หากคุณไม่สามารถขยับอีเจ็คเตอร์เข้าไปใกล้กว่านี้ได้ ให้เปลี่ยนไปใช้สถาปัตยกรรมแบบกระจายอำนาจ (ดูปัญหาที่ 7)

4. ชิ้นส่วนหล่นระหว่างการเคลื่อนที่ของหุ่นยนต์อย่างรวดเร็ว — แต่เกจยังแสดง -80 kPa

พบมากที่สุดใน: หุ่นยนต์หยิบและวางความเร็วสูง, หุ่นยนต์เดลต้า, แขน 6 แกนที่วิ่งมากกว่า 1 เมตร/วินาที

สาเหตุหลัก: เกจวัดสุญญากาศของคุณติดตั้ง อยู่ที่ตัวดีดออก , ไม่ใช่ที่ แป้น ความต้านทานการไหลในท่อ ข้อต่อ และตัวกรองแบบอินไลน์ โดยทั่วไปจะมีราคาอยู่ที่ 10-20 แผ่นเหล็กมองเห็นเพียง -60 ถึง -70 kPa — เส้นเขตแดนสำหรับแผ่นเหล็กบางภายใต้ความเร่ง 2 กรัมkPa

วินิจฉัย: เชื่อมต่อ เกจสุญญากาศอันที่สอง (หรืออุปกรณ์รูปตัว T ที่มีเกจสองตัว) ที่ตัวแพด เปรียบเทียบการอ่านที่เหลือและระหว่างการเคลื่อนที่ในแนวนอนอย่างรวดเร็ว ความแตกต่างของแรงกดเผยให้เห็นการสูญเสียศีรษะที่แท้จริงของคุณ

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: สวิตช์ความดันสุญญากาศที่ติดตั้งอยู่ที่ตัวดีดออกจะบอกคุณว่าตัวดีดออกมาแข็งแรงดี สวิตช์แรงดันสุญญากาศที่ติดตั้งอยู่ที่แผ่นจะบอกคุณว่าชิ้นงานถูกยึดไว้ พวกเขาไม่ใช่ปัญหา เดียวกัน ใช้การตรวจจับปลายแผ่นเสมอสำหรับการหยิบและวางที่มีความสำคัญต่อการผลิต

แก้ไขมัน:

• ติดตั้ง สวิตช์ความดันสุญญากาศที่แผ่น (หรือให้ใกล้เคียงที่สุด) หนึ่งแผ่นต่อแผ่นสำหรับการใช้งานที่สำคัญ หรือหนึ่งแผ่นต่อกลุ่มที่มี 4 แผ่นสำหรับสายการผลิตที่คำนึงถึงต้นทุน

• เปลี่ยน ท่อ ID ขนาด 6 มม. เป็น ID 4 มม. สำหรับการวิ่งระยะสั้น (ต่ำกว่า 1 ม.) เพื่อลดปริมาตรภายในและความล่าช้า

• กำจัดตัวกรองแบบอินไลน์ในท่อสุญญากาศ ตัวกรองอยู่ในแหล่งจ่ายอากาศอัด ไม่ใช่ระหว่างตัวเป่าและแผ่น

• ใช้ข้อต่อแบบปลดเร็วที่มีรูที่ใหญ่ที่สุดที่เป็นไปได้ (5 มม.+) อุปกรณ์ QD ที่มีข้อจำกัดเป็นแหล่งแรงดันตกคร่อมที่ซ่อนอยู่ทั่วไป

5. ชิ้นงานที่มีรูพรุน (กระดาษแข็ง โฟม ไม้) ไม่สามารถเข้าถึงค่าที่ตั้งไว้ของสุญญากาศ

พบบ่อยที่สุดใน: สายการบรรจุ งานไม้ การจัดการสิ่งทอ การตัดโฟม

สาเหตุหลัก: อากาศรั่วไหล ผ่านชิ้นงาน อย่างต่อเนื่อง ด้วยวัสดุที่มีรูพรุน คุณไม่ได้ต่อสู้กับระบบที่ปิดสนิท แต่คุณกำลังต่อสู้กับการรั่วไหลที่มีการควบคุม ระดับสุญญากาศจะตัดสินโดยที่การไหลของการรั่วไหลเท่ากับการไหลของการดูด ตัวเป่าประเภท S สุญญากาศสูงสร้างสุญญากาศสูงสุดที่แข็งแกร่งแต่การไหลต่ำ ดังนั้นจึงสูญเสียการแข่งขันกับการรั่วไหล.

การทดสอบด่วน: วางแผ่นเดียวกันบนแผ่นกระจกเทียบกับแผ่นกระดาษแข็ง หากประเภท S คงที่ที่ -60 kPa บนกระดาษแข็ง แต่ -85 kPa บนกระจก อัตราการรั่วไหลคือปัญหาคอขวดของคุณ เปลี่ยนเป็นประเภท L

การแก้ไขที่ขัดกับสัญชาตญาณ: เลือก ตัวดีดตัวชนิด L (การไหลขนาดใหญ่) ไม่ใช่รุ่นสุญญากาศที่สูงกว่า หัวฉีดชนิด L 1.5 มม. บนกล่องกระดาษแข็งที่มีรูพรุนสามารถยึด -60 kPa โดยที่ประเภท S 0.5 มม. จัดการได้เพียง -45 kPa — แม้ว่าประเภท L จะมีสุญญากาศสูงสุดตามทฤษฎีที่ต่ำกว่าก็ตาม

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: การตัดสินใจประเภท S และประเภท L ไม่ได้เกี่ยวกับน้ำหนักชิ้นงาน แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับอัตราการรั่วไหล โลหะหรือแก้วปิดผนึก: ชนิด S กระดาษแข็ง, โฟม, ไม้, ผ้า, กระดาษ: ชนิด L การเลือกที่ผิดจะทำให้คุณต้องเสีย 30-50% ของรอบเวลาในการหยิบทุกครั้ง

แก้ไขมัน:

① ระบุความพรุนของชิ้นงาน ผ้า พาร์ติ , เคิล , บอร์ด , โฟมกระดาษ แข็ง และ กระดาษล้วนต้องใช้ชนิด L.

2) ใช้แผ่นอิเล็กโทรดที่นุ่มและเข้ากัน (ซิลิโคนหรือยูรีเทน Shore A 30-50) ที่ปิดผนึกกับความผิดปกติของพื้นผิว

3 เพิ่มพื้นที่ของแผ่นอิเล็กโทรด: แผ่นอิเล็กโทรดขนาด 20 มม. สองแผ่นสามารถทำงานได้ดีกว่าแผ่นอิเล็กโทรดขนาด 30 มม. หนึ่งแผ่น บนพื้นผิวที่มีรูพรุน เนื่องจากจะกระจายน้ำหนัก

④ หากการรั่วไหลรุนแรงมาก ให้พิจารณาใช้แผ่นเบลโลว์ที่มีโครงรองรับภายใน

6. ตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกดังเกินไป — เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานร้องเรียน

พบมากที่สุดใน: เวิร์กสเตชันภายในระยะ 2 ม. จากผู้ปฏิบัติงาน, เซลล์ประกอบ, โต๊ะบรรจุภัณฑ์

สาเหตุหลัก: พอร์ตไอเสีย Venturi เปลือยสร้าง เสียงนกหวีดความถี่สูงในช่วง 75-85 dB(A ) หากไม่มีเครื่องเก็บเสียง สถานีเดียวที่ทำงาน 60 รอบต่อนาทีจะสร้างการสัมผัสเสียงรบกวนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเกินเกณฑ์การป้องกันการได้ยินของ OSHA (85 dB 8 ชั่วโมง TWA)

วินิจฉัย: ยืนห่างจากอีเจ็คเตอร์ 1 เมตร แล้ววัดด้วยเครื่องวัดเสียงหรือแอปสมาร์ทโฟน อะไรก็ตามที่สูงกว่า 80 dB ต้องได้รับการดูแล.

คำอธิบายประกอบของผู้เชี่ยวชาญ: การเพิ่มตัวเก็บเสียงจะทำให้คุณเสียค่าใช้จ่าย 2-5% ของการไหลของสุญญากาศ เสมอ เนื่องจากตัวเก็บเสียงเป็นตัวจำกัดการไหล สำหรับการใช้งานแบบหยิบและวางส่วนใหญ่ สิ่งนี้เป็นที่ยอมรับ สำหรับอีเจ็คเตอร์ชนิด L การไหลสูง ให้ขยายขนาดตัวเก็บเสียงให้ใหญ่ขึ้นเพื่อรักษาการไหล

แก้ไขมัน (ตามเป้าหมายเสียง):

• เป้าหมายที่ต่ำกว่า 65 dB (แนะนำ): เปลี่ยนไปใช้อีเจ็คเตอร์แบบกล่องที่มีตัวเก็บเสียงในตัว ทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับสถานีที่หันหน้าเข้าหาผู้ปฏิบัติงาน ค่าใช้จ่ายพรีเมียม 30-50% เหนือพอร์ตร่างกาย

• เป้าหมาย 65-75 dB (ยอมรับได้): เพิ่มตัวเก็บเสียงแบบสกรูยึดภายนอกเข้ากับตัวดีดตัวที่มีพอร์ตที่ตัวถัง ตัวเลือกที่ถูกที่สุด ติดตั้งง่าย

• เป้าหมายที่สูงกว่า 80 dB (ต้องมีอุปกรณ์ป้องกันการได้ยิน): ปิดเครื่องเก็บเสียงไว้เฉพาะในกรณีที่ผู้ปฏิบัติงานอยู่ห่างจากสถานที่มากกว่า 3 เมตรหรือสวม PPE การได้ยิน

• แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดสำหรับตู้: เดินท่อระบายไอเสียผ่านท่อขนาด 10 มม. ไปยังตัวเก็บเสียงระยะไกลที่ติดตั้งอยู่ด้านนอกกรอบการทำงาน

7. 20 แผ่นในเครื่องเป่าลมเดียว — การอพยพใช้เวลานานตลอดไป

พบมากที่สุดใน: การจัดการในพื้นที่ขนาดใหญ่, EOAT หลายแผ่น, การยกแผงกระจก, การหยิบและวางกล่องขนาดใหญ่

สาเหตุหลัก: สถาปัตยกรรมแบบรวมศูนย์ปรับขนาดได้ไม่ ดี ด้วยแผ่นอิเล็กโทรด 20 แผ่นและท่อแยกส่วนยาว 6 ม. ปริมาตรรวมในการอพยพลูกโป่งอยู่ที่ 1.5-2.0 ลิตร หัวฉีดขนาด 1.5 มม. เดียวไม่สามารถอพยพปริมาตรนั้นได้ภายในเวลาต่ำกว่า 1.5 วินาที สายการผลิตทำงานที่ 60% ของความเร็วตามทฤษฎี และข้อต่อที่รั่วเพียงตัวเดียวก็สามารถยึดจับทั้งตัวได้

แก้ไขมัน: ย้ายไปที่ สถาปัตยกรรมแบบกระจาย อำนาจ ติดตั้งตัวดีดตัวกระทัดรัดในตัวขนาดกะทัดรัด (ตัวดีด + วาล์ว + ตัวกรอง + ตัวเก็บเสียง + สวิตช์สุญญากาศ) บนมือจับโดยตรง โดยจับคู่กับ แผ่นอิเล็กโทร ดอย่างละ 1-2 แผ่น ตัวเป่าอยู่ห่างจากแป้นไม่เกิน 100 มม. ดังนั้นเวลาในการอพยพจึงขึ้นอยู่กับตัวแป้น ไม่ใช่ตัวท่อ

คำอธิบายประกอบจากผู้เชี่ยวชาญ: สำหรับ EOAT แบบหลายแผ่น การกระจายอำนาจมักจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องเสมอเมื่อคุณใช้แผ่นอิเล็กโทรดเกิน 4 แผ่นหรือความยาวท่อทั้งหมด 2 ม. ต้นทุนส่วนประกอบต่อสถานีสูงกว่า แต่ รอบเวลาเพิ่มขึ้น 3-5 เท่า และตัวดีดตัวที่ล้มเหลวเพียงตัวเดียวจะไม่หยุดสายการผลิตอีกต่อไป

ตัวอย่างผลิตภัณฑ์สำหรับสถาปัตยกรรมแบบกระจายอำนาจ:

• ซีรีส์ VPC VZK (ตัวดีดในตัว + วาล์ว + ตัวกรอง + สวิตช์ + ตัวเก็บเสียง หัวฉีด 0.5-1.5 มม.)

• ซีรีส์ VPC ZK2 (ฟอร์มแฟคเตอร์บูรณาการที่คล้ายกัน ซึ่งมีจำหน่ายทั่วโลก)

8. หัวฉีดช่วยให้การอุดตัน — เปลี่ยนอีเจ็คเตอร์ทุกๆ สองสามเดือน

พบมากที่สุดใน: โรงงานที่มีท่อลมที่เป็นเหล็ก ไม่มีการกรองแบบรวมตัว หรือคอมเพรสเซอร์รุ่นเก่าที่มีสารดูดความชื้นเสื่อมสภาพ

สาเหตุ: คอหัวฉีด Venturi อยู่ที่ 0.5-2.0 มม . สะเก็ดสนิมเพียงชิ้นเดียวจากท่อเหล็กที่ไม่ได้กรองก็เพียงพอที่จะปิดกั้นบางส่วนได้ การขนถ่ายน้ำมันคอมเพรสเซอร์ ทากน้ำ และฝุ่นจากสารดูดความชื้น ล้วนเป็นสิ่งปนเปื้อนทั่วไปอื่นๆ เมื่อคอถูกจำกัด การไหลของสุญญากาศจะลดลงและชิ้นส่วนจะลดลง

วินิจฉัย: เปิดตัวเป่าที่ล้มเหลวและตรวจสอบหัวฉีดใต้แว่นขยาย สารตกค้างสีน้ำตาล = น้ำมัน . สะเก็ดสีส้ม = สนิม . ผลึกสีขาว = ฝุ่นดูดความชื้น . น้ำมันดินสีดำ = การสลายน้ำมันคอมเพรสเซอร์ . สีจะบอกคุณว่ามีอะไรหายไปจากต้นน้ำ

คำอธิบายประกอบโดยผู้เชี่ยวชาญ: สำหรับอากาศอัด ณ จุดใช้งาน ISO 8573-1 Class 3 (อนุภาค ≤ 5 µm, น้ำมัน ≤ 1 มก./ลบ.ม.) เป็นค่าขั้นต่ำสำหรับการทำงานของตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติกที่เชื่อถือได้ อากาศในโรงงานส่วนใหญ่เป็น คลาส 5-7 ตัวกรองรวมตัว 5 µm บวกกับตัวกรองอนุภาค 1 µm คือโซลูชันมาตรฐาน

แก้ไขมัน (ตามลำดับความสำคัญ):

1) ติดตั้ง ตัวกรองรวมตัวขนาด 5 µm ไว้ที่ต้นน้ำของตัวดีดออก การปรับปรุงที่ใหญ่ที่สุดเพียงอย่างเดียว

2) เพิ่มเครื่องทำลมแห้งแบบแช่เย็นหรือแบบดูดความชื้นเพื่อขจัดไอน้ำ

3 ติดตั้งระบบ ระบายน้ำอัตโนมัติ บนถังรับและตัวกรอง

④ เปลี่ยน ท่อลมที่เป็นเหล็กด้วยอะลูมิเนียมหรือสเตนเลส หากคุณอยู่ระหว่างการอัพเกรดโรงงาน

⑤ เลือกตัวเป่าที่มีคอหัวฉีดขนาด 1.0 มม. หรือใหญ่กว่า หากคุณไม่สามารถรับประกันได้ว่าอากาศจะสะอาด ค่าปรับการไหลมีขนาดเล็กสำหรับการใช้งานแบบหยิบและวางส่วนใหญ่

9. รายการตรวจสอบการแก้ไขปัญหาด่วน

ใช้รายการตรวจสอบ 5 นาทีนี้ ก่อนที่จะเปิดอีเจ็ค เตอร์ ปัญหาเครื่องกำเนิดสุญญากาศ 80% ปรากฏขึ้นในสามแถวแรก

10. การเลือกตัวเป่าสุญญากาศที่เหมาะสม (เส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด + ชนิด S และชนิด L)

พารามิเตอร์สองตัวขับเคลื่อน 90% ของการเลือกตัวเป่าสุญญากาศแบบนิวแมติก ทำสิ่งเหล่านี้ให้ถูกต้อง แล้วส่วนที่เหลือจะเป็นแบบกลไก.

การเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางหัวฉีด

ค่าอ้างอิงที่แรงดันจ่าย 0.45 MPa ระดับสุญญากาศเป็นค่าสูงสุดตามทฤษฎี คาดว่าจะลดลง 5-15 kPa ที่ปลายแผ่นเนื่องจากความต้านทานการไหล

S-type กับ L-type: เมื่อใดควรใช้อันไหน

• ชนิด S (การดูด / สุญญากาศสูง): ชิ้นงานปิดผนึก แผ่นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง แรงยึดเกาะสูงต่อหน่วยพื้นที่ ห้องสะอาด

• ชนิด L (การไหลมาก): ชิ้นงานที่มีรูพรุน แผ่นขนาดใหญ่ การใช้งานที่ทนต่อการรั่วซึม ปล่อยเร็ว (สุญญากาศตกค้างน้อย)

11. ตัวเป่าสุญญากาศ VPC — ออกแบบมาเพื่อการใช้งานเหล่านี้

ตระกูลผลิตภัณฑ์สี่กลุ่มครอบคลุมปัญหา 8 ประการข้างต้น การเลือกที่เหมาะสมขึ้นอยู่กับเป้าหมายด้านเสียง การตัดสินใจกระจายศูนย์กลาง และประเภทชิ้นงาน

สำหรับการเลือกแผ่นอิเล็กโทรด VPC สต็อก NBR (วัตถุประสงค์ทั่วไป ทนน้ำมัน) ซิลิโคน (เกรดอาหารและอุณหภูมิสูง) ยูรีเทน (อ่อน สำหรับพื้นผิวที่ไม่เรียบ) และ FKM/Viton (สารเคมีและอุณหภูมิสูง) ในขนาด Ø10-150 มม. แบน เบลโลว์ และรูปทรงวงรี

ยังคงแก้ไขปัญหาใช่ไหม บอกการตั้งค่าของคุณให้เราทราบ

แบ่งปันวัสดุชิ้นงาน เส้นผ่านศูนย์กลางของแผ่น แรงดันในการจ่าย และเวลารอบการทำงานของคุณ โดยทั่วไปวิศวกรแอปพลิเคชันของเราจะตอบกลับภายใน 4 ชั่วโมงทำการพร้อมคำแนะนำเกี่ยวกับขนาดและการกำหนดค่า

ขอคำปรึกษาฟรี

ดาวน์โหลดแคตตาล็อก VPC Vacuum ปี 2026 (PDF)